خیلی ناراحتم

اصلا از کجا باید بگم، چطوری میشود آغاز کرد ? من اصلا نه منظوری داشتم و نه قصد انتقاد پذیری داشتم به شوخى بهت گفتم شلخته ای، اگر میدونستم که اینقدر به تو بر میخوره اصلا نمیگفتم

من امشب خیلی ناراحتم خیلی هم عصبی ام، از دست خودم که چرا باعث ناراحتی تو شدم ، کاش اصلا سرم را از روی کتاب هایم بلند نمیکردم و تا اخر شب درس هامو میخوندم ، بعدش از دست تو ناراحتم که هر چی خواستی بهم گفتی، درک میکنم که عصبی بودی و متوجه نبودی که چی میگی، یه بار یادمه که بهم گفتی توقع ات از آدم هایی که دوست شان داری زیاده و اگر اونا منو عصبی کنند خیلی بد عصبی میشم حالا من دارم در درون خودم، موضوع امشب را هی و هی با خودم تکرار میکنم، نميدانم چقدر دوستم داری?

من امشب فقط ناراحتم...

شب هایی با شب بخیری های سرد و خشک...